środa, 12 sierpnia
Shadow

Azalia indyjska – Rhododendron simsii – poradnik

Azalia indyjska (Rhododendron simsii) Doniczkowa piękność. Azalia indyjska to jeden z wielu gatunków rododendronów należących do rodziny wrzosowatych (Ericaceae). Rododendrony to właśnie ta nazwa jest de facto właściwa dla całego rodzaju wraz ze wszystkimi gatunkami. W Polsce przyjęło się zwyczajowo dzielić rododendrony na grupy takie jak: azalie, różaneczniki i rododendrony. To doprowadziło do zamieszania, ale o tym napiszę w oddzielnym artykule.

Wracając do naszej Azalii indyjskiej, to przedstawiciel rododendronów, który uprawiamy jako typową roślinę doniczkową i jej krzyżówki z Azalią tępolistną (Rhododendron obtusum). Obecnie najwięcej dostępnych jest odmian do uprawy domowej, właśnie z powstania poprzez krzyżowanie w/w dwóch gatunków i ich odmian.

Azalia bonsai

Charakterystyka

Azalia indyjska charakteryzuje się eliptycznymi, błyszczącymi, lekko owłosionymi listkami, barwy ciemnozielonej. Łodygi z biegiem czasu drewnieją. U gatunku na szczytach pędów osadzone są lejkowate kwiaty o barwie lilaczerwona. Odmiany posiadają dużą paletę barw, od białej po łososiowe, ciemnoróżowe do czerwonych wraz z ich odcieniami. Kwiaty mogą być dwubarwne.

Roślina w warunkach domowych osiąga maksymalnie do 50 cm wysokości, choć bywają też i wyższe. Często bywa wykorzystywana do sztuki bonsai, zwłaszcza w Japonii. Pochodzi z Azji Wschodniej, gdzie rośnie w lasach na wysokości 500–2700 metrów. Gatunek ten występuje powszechnie w Hongkongu, na obszarach na południe od Jangcy w Chinach, a także w Wietnamie, Tajlandii i Tajwanie.

Wymagania i uprawa

Azalie wymagają stanowiska jasnego lub półcienistego, ale na pewno nie bezpośrednio nasłonecznionego. Stanowisko powinno dodatkowo być dość wilgotne i nie za ciepłe. Najlepsza temperatura podczas kwitnienia 15-180C, do 22 stopni max, oczywiście latem może być wyższa. Trzymamy z dala od kaloryferów i często otwieranych okien. Chronimy rośliny przed przeciągami, na które reagują zrzucaniem pąków kwiatowych.

Rośliny te uwielbiają wysoką wilgotność powietrza i podłoża, dlatego należy często zraszać i podlewać. W okresie kwitnienia, zraszamy tylko w pierwszej fazie pąków kwiatowych, potem już nie, ponieważ same kwiaty dostają plam. Rośliny w okresie kwitnienia, należy podlewać nawet 2 razy dziennie. Nie można dopuścić do nawet najmniejszego przesuszenia podłoża, ale do zalanie też nie, więc trzeba uważać. Do zraszania i podlewania używamy jedynie miękkiej wody. Ja używam 3 krotnie gotowanej i odstanej 2 dni.

Uwaga! Dla zwiększenia wilgotności powietrza w czasie kwitnienia, można roślinę ustawić na półmisku lub innym pojemniku wypełnionym keramzytem i wodą, oczywiście woda nie może dotykać spodu doniczki.

Azalia indyjska

Do uprawy azalii najlepsza będzie ziemia wrzosowa(zgrabiona w lesie wraz z igliwiem, tego sposobu nie