Site icon Stacja Ogród – Twój Poradnik Ogrodniczy – Portal Ogrodniczy

Rdza źdźbłowa traw: rozpoznawanie, zapobieganie i zwalczanie

Puccinia graminis

Puccinia graminis

Charakterystyka choroby

Rdza źdźbłowa traw to jedna z najgroźniejszych chorób zbóż i traw uprawnych, wywoływana przez grzyb Puccinia graminis. Należy on do rdzowców – patogenów o złożonym cyklu życiowym i dużym potencjale epidemicznym. Choroba była historycznie odpowiedzialna za ogromne straty w plonach pszenicy, żyta czy jęczmienia.

Najbardziej sprzyjające warunki do rozwoju rdzy źdźbłowej to:

W Polsce choroba nasila się zazwyczaj w czerwcu i lipcu, gdy pogoda sprzyja szybkiemu rozwojowi grzyba. Jedno pokolenie patogenu może rozwinąć się w ciągu zaledwie 10–14 dni, co powoduje możliwość wielokrotnych infekcji w sezonie.

Grzybowa choroba traw Puccinia graminis

Objawy infekcji

Pierwsze symptomy widoczne są na liściach i źdźbłach w postaci podłużnych, rdzawobrunatnych lub żółtobrunatnych smug długości do 10 mm. Są to uredinia – miejsca, w których powstają letnie zarodniki. Skórka liścia wokół urediniów pęka, a z czasem przyjmuje srebrzysty odcień.

W miarę postępu choroby uredinia mogą całkowicie pokryć powierzchnię liścia, a nawet źdźbła, co prowadzi do ich osłabienia i łamania się. W efekcie spada powierzchnia asymilacyjna roślin, pogarsza się proces fotosyntezy i zmniejsza odporność na inne patogeny.

Pod koniec lata pojawiają się czarne, twarde skupienia – telia. Zawierają one teliospory, które zimują w resztkach roślinnych i glebie, umożliwiając przetrwanie patogena do następnego sezonu.

Puccinia graminis

Cykl życiowy grzyba

Puccinia graminis to grzyb dwudomowy, co oznacza, że do pełnego cyklu rozwojowego wymaga dwóch różnych żywicieli.

Przebieg cyklu:

  1. Wiosną z teliospor kiełkują zarodniki podstawkowe (bazydiospory), które infekują berberys i inne żywiciele pośrednie.
  2. Na ich liściach powstają pomarańczowe spermogonia, a następnie ecja, które wytwarzają ecjospory.
  3. Ecjospory przenoszone przez wiatr dokonują pierwotnej infekcji traw.
  4. W ciągu sezonu dochodzi do infekcji wtórnych poprzez urediniospory.
  5. Na końcu cyklu powstają telia – zimowe formy przetrwalnikowe.

Skutki dla roślin i upraw

Rdza źdźbłowa powoduje:

W skrajnych przypadkach straty plonu pszenicy mogą sięgać nawet 70%.

Puccinia graminis

Zapobieganie i zwalczanie

Odporne odmiany

Najskuteczniejszą metodą walki z rdzą źdźbłową jest wybór odmian odpornych lub tolerancyjnych. Hodowcy stale wprowadzają nowe linie pszenicy i innych zbóż odpornych na Puccinia graminis.

Agrotechnika

Zabiegi sanitarne

Chemiczne środki ochrony roślin

Rdza źdźbłowa zbóż

Podsumowanie

Rdza źdźbłowa traw to poważna choroba zbóż i traw, której nie można lekceważyć. Jej szybki rozwój, możliwość wielokrotnych infekcji w sezonie oraz duże straty plonów czynią z niej jednego z najgroźniejszych patogenów uprawnych. Kluczowe znaczenie ma profilaktyka: wybór odpornych odmian, eliminacja żywicieli pośrednich oraz prawidłowa agrotechnika. Chemiczne środki ochrony roślin są jedynie uzupełnieniem tych działań.

Dzięki kompleksowemu podejściu można skutecznie ograniczyć ryzyko wystąpienia rdzy źdźbłowej i ochronić plony przed stratami.

Przeczytaj również:

Wertykulacja i aeracja trawnika

Kiedy nawozić ziemię i trawnik obornikiem granulowanym

Łąka kwietna zamiast trawnika

Jak zabezpieczyć trawnik na zimę?

Exit mobile version